MUHƏRRƏM AYININ TƏQVİMİ

 

Bismillahir-Rəhmanir-Rəhim

 

İlahi! Sənə həmd olsun ki, bizləri digər məxluqlardan fərqləndirərək insan yaratdın. İlahi! Sənə təşəkküt edirik ki, bizləri digər dinlərdən fərqli olaraq, İslam dininə yönəltdin və eyni zamanda bizləri kamilləşdirərək və bizləri doğru yola hidayət etmək üçün Rəsulunun (s) əmri ilə, İslam Peyğəmbərinin (s) bizlər üçün əmanət qoyduğu Quran və Əhli-Beytinin (ə) tərəftarı və Şiəsi qərar verdin.

Allahın salamı olsun Peyğəmbərinə (ə), onun Əhli-Beytinə (ə), məsum və şibhi məsumlara və onların naiblərinə, Mərcələrə və müctəhidlərə, alim və tələbələrə və ən sonda Əhli-Beyt (ə) məktəbinə canı və malı ilə xidmət edənlərə. İlahi! Sənin lənətin Adlarını sadaladığım kəslərin düşmənlərinə qiyamət gününə qədər ardıcıl şamil olsun.

Məhərrəmul-Həram hicri ilin ilk ayıdır. Bu ayın belə adlandırılmasının səbəbi həmin ayda, müharibə etməyin haram olması ilə əlaqələndirirlər.

İmam Hüseyn (ə) və səhabələrinin şəhadətinə səbəb olan Kərbəla hadisəsi hicri 61-ci ilin Məhərrəm ayında baş vermişdir. Bu səbəbdən Şiələr hər il bu ayın əvvəlindən Kərbəla şəhidləri üçün əzadarlıq edirlər. Bu o deməkdir ki, bu ayda şadlıq etmək, xonça qurmaq, yaş və il dönümləri keçirmək, İslam Peyğəmbərinə (s) və Onun Əhli-Beytinə (ə) hörmətsilik kimi qiymətlənir. Çün ki, bu ayda bütün Məsumlar (ə), Mələklər və kainatda olanların hamısı yasa bürünüblər.

Bu ayın hər günün özünə məxsusu əməlləri vardır ki, “medrese.az” saytının dua, zikr, əməllər bölmünə müraciət edə bilərsiniz.

Muhərrəm ayının ən mühüm hadisələri isə aşağıdakılardır:

 

 

1-Cİ GÜN

 

1- Hüseyniyyə günlərinin başlanğıcı və ilin birinci günü. Həzrət Muhəmməd (s) və onun Ailəsi üçün matəm ayının birinci günüdür, və bütün Peyğəmbərlər (s), mələklər, şiələr və Əhli-beyt (ə) dostları, qəmgindirlər. Demək lazımdır: bu gün bütün dünyanın kədərinin başlandıgı gündür. Çünki hər il Məhərrəm ayının birinci günündən Aşura gününə qədər Seyiduş-Şuhədanın (ə) qanlı köynəyi yer üzünə baxan Allahın ərşindən asılır və dünya hüznlə dolur.

Bu həm də insanları dini işləri ilə tanış edən, Hüseyniyyədən və məscidlərdən dininin göstərişlərini ağıl və qəlb evlərinə çatdıran Həzrət Əba Əbdullahın (ə) əzadarlıq məclislərinin başlanğıcıdır. İmam Zamanın (ə.f.ş) qeybdə İmam Hüseynin (ə) əzadarlıq məclisində iştirak etmək və ona göz yaşı tökmək bizim vəzifəmizdəndir.

 

2- Besətin 7-ci ili, Şəbi Əbi Talibdə Peyğəmbər (s) və Bəni Haşimin iqtisadi mühasirəsinin başlaması.

Dağlar, dərələr arasındakı boşluğa və ya ağda yol və iki dağ arasında bir-birinə yaxın olan yerə “Şəbb” deyilir.

Bu Şəbb Bəni-Haşim ailəsinin nəzarəti altında idi və müxtəlif dövrlərdə Bəni-Haşim Şəbbi kimi fərqli adlara sahib idi. O cümlədən: Şəbi Əbi Talib, Şəbi Əli bin Əbi Talib (ə) və Şəbi Əbi Yusif və s... adlanır.

Bu yer Məscidül-Həramın yaxınlığında, Səfa və Mərvə dağının arxasında, Əbu Qabis dağı ilə Xəndəmə dağının ortasında yerləşirdi. Bir şəxs Məscidül-Həramdan çıxıb Babul-Abbas, Babu Əli və ya Babus-Salamdan çıxdıqda, və Masadan keçərək Əbu Qubeys dağının dibində yerləşən geniş bir əraziyə çatır, bu ərazi əvvəllər Əbi Talib filiallarının olduğu yerdir, Hazırda Şəbi Əbi Talib məhəlləsinin Souqu-Ləyl adlanan bir hissəsi qalıb və o, dağın zirvəsində yerləşir. Və Məscidul-Hərəmin müxtəlif inkişaflarında olan filiallardakı əksər evlər və tarixi yerlər məsciddə yerləşir və bu gün daş döşənib və Həcc zamanı zəvvarların istirahət yeridir. Bəziləri səhv olaraq Əbu Talibin dəfn olunduğu qəbiristanlığının Əbu Talibin Şəbi olduğunu düşünürlər.

Qureyş Peyğəmbərin (s) məbəsindən sonra İslamın qüdrətinin qarşısını almaq üçün əhd-peyman yazaraq Bəni-Haşimlə danışmamağa, onlarla süfrə arxasında oturmamağa və heç bir iş görməməyə əhdləşdilər. Peyğəmbəri (s) öldürmək üçün Qüreyşə təslim etməyə təzyiq göstərdilər. Həzrət Əbu Talib (ə) Bəni-Haşimi özünə aid edilən bir vadiyə apardı və ətrafı möhkəmləndirdi və Peyğəmbərin (s) həyatını xilas etmək üçün gecə-gündüz çalışdı.

Gecələr kəpənək kimi qılıncla Peyğəmbərin (s) hüzurunun şamının ətrafında dolanır və deyirdi: “Nə qədər ki, sağam, ona kömək etməkdən əl çəkməyəcəyəm.” O, hər gecə Peyğəmbərin (s) yatdığı yeri bir neçə dəfə dəyişdirər və onun yerinə ən əziz oğlu Əmirəl-Möminin (ə) yatızdırardı. Övladlarının və qardaşlarının övladlarının gününü o Peyğəmbərin (s) himayəsinə təyin etdi. Bu dağlarda olduqları müddətdə ona və müsəlmanlara çox çətin idi. Bundan əlavə ətrafındakı sakinlər gecələr Bəni Haşemin ac uşaqlarının fəryadını eşidirdilər.

İki il bir neçə aydan sonra Allah bir qarışqanı göndərdi və olar İlahi adlar istisna olmaqla, onların əhd-peymanını pozdu. Həzrət Əbu Talib (ə) bu xəbəri kafirlərə çatdırdı və belə bir möcüzə görüb qərarlarından əl çəkdi və Bəni-Haşim öz evlərinə qayıtdı.

 

3- “Zatur-Riqa” müharibəsi.

Hicrətin dördüncü ilində Qüreyş kafirləri tərəfindən qızışdırılan müsəlmanlarla Mədinə ətrafında yaşayan və Mədinəni mühasirəyə almaq istəyən qəbilələr arasında müharibə başladı. Peyğəmbər (s) həmin döyüşdə 400 və ya 790 nəfərlə Mədinədən ayrıldı. Bu döyüşdə Həzrət qorxu üçün dua etdi və onların şərri dəf edilənə qədər müharibə üç gün davam etdi. bəzilərinin dediyinə görə, bu hadisə Cumadi Avalinin 15-də baş verib.

 

4- İlk zəkat toplandığı gün.

Məhərrəm ayının ilk günü Peyğəmbər (sallallahu aleyhi və səlləm) ilk dəfə Mədinənin ətrafına zəkat və sədəqə toplamaq üçün məmurlar göndərdi.

 

5- İmam Hüseyn (ə) Kərbəla yolunda.

İmam Hüseyn (ə) Məhərrəm ayının ilk günü Bəni Muqatil mənzilində enişini xəbər verdi və Ubeydullah bin Hur Cəfərini köməyə çağırdı, lakin cavab vermədi və sonra peşman oldu.

 

6- Mədinə əhalisinin Yezidə qarşı qiyamı.

Hicri 63-cü ilin bu günü Mədinə əhalisi Yezidə qarşı qiyam etdi. Dava Mədinədən bir qrup insanın Abdullah bin Hənzələnin rəhbərliyi ilə Suriyaya getməsi ilə başlayıb. Belə ki, onlar Yəzidin yana getdikdə Yezidin dəstini içki içir, qumar oynayır, itbazlıq edən gördülər. Və Mədinəyə qayıtdı və Əməvi hakimiyətindəki fitnə-fəsadın vəziyyətini camaata xəbər verdi. Bu xəbəri eşidən hamı Yezidi taxtdan salmağa qərar verdilər. Və Abdullahın başçılığı ilə Yezidə qarşı qalxaraq Mədinədə yaşayan Əməviləri qovdular. Bu qiyamdan xəbər tutan Şam Ordusu Mədinəyə doğru hərəkət etdi və Harrah hadisəsi baş verdi.

 

7- İmam Rzanın (ə) Aşurai sözləri.

Məhərrəm ayının ilk günü Rəyan bin Şəbib İmam Rzanın (ə) xidmətinə gəldi. Həzrət ona dedi: Ey Şəbib oğlu, cahiliyyə dövründə ərəb xalqı Məhərrəm günlərində müharibəni haram hesab edirdi, lakin bu ümmət bu ayın hörmətini məhv etdi və Peyğəmbərin (s) müqəddəsliyinə (Ailəsinə) hörmət etmədilər. Bu ayda qanımızı halal saydılar, müqəddəsliyimizi pozdular, uşaqlarımızı, qadınlarımızı əsir götürdülər, örtüyümüzə od vurdular, malımızı qarət etdilər, Allah Rəsuluna (sallallahu aleyhi və səlləm) hörmət etmədilər.

Doğrudanda də, Hüseynin (ə) şəhadət günü gözümüzün göz qapaqlarını yaraladılar, göz yaşlarımızı axıtdılar, qəlblərimizi yandırdılar, Kərbəla torpağında əzizimizi xar etdilər, bizə qiyamət gününə qədər müsibətləri və məşəqqətləri irs olaraq qoydular. Buna görə də ağlayanlar Hüseynə (ə) ağlasınlar, çünki onun üçün ağlamaq böyük günahları aradan qaldırar.

Ey Şəbib oğlu, əgər bir şeyə ağlamaq istəyirsənsə, Hüseyn ibn Əli (ə) üçün ağla və onunla birlikdə ailəsindən 18 nəfər öldürülmüşdür. Yeddi göy və yer o Həzrətin (ə) şəhadətinə fəryad etdilər. Aşura günü dörd min Mələk onu dəstəkləməyə gəldilər və onun şəhid olduğunu gördülər. Buna görə də narahat və tozlu halda onları o müqəddəs qəbrin ətrafına təyin etdilər ki, Qaim (ə.f.ş) zühur edib onun səhabələrindən olsun və onların şüarı: “Ya Ləsaratul-Huseyn” (Ey Hüseynin intiqamını alanlar)-dır.

Ey Şəbib oğlu, əgər cənnətlərin ən uca mərtəbələrində bizimlə olmaq istəyirsənsə, kədərimizə qəmgin, sevincimizə şad ol.

 

8- 37 h. İmam Əli (ə) ilə Müaviyə arasında sülh naminə əsasında Səffəyn müharibəsinin dayandırılması və Səfər ayında yenidən başlanması.

Səffəyin döyüşü İmam Əli (ə) ilə Müaviyə arasında hicrətin 37-ci ilində Səffəyin adlanan ərazidə baş vermiş döyüşdür. Müharibənin ortasında məğlubiyyət ərəfəsində olan Müaviyənin qoşunları Quranı nizənin ücüna vurdular və buna görə də İmam Əlinin (ə) qoşunlarının bir hissəsi müharibəni davam etdirməkdən imtina etdilər. Nəhayət, iki tərəf arasında arbitraj üçün arbitrlər təyin edildi və müharibə nəticəsiz başa çatdı. Əmmar və Xuzimə bu müharibədə şəhid oldular.

 

9- 81 hicri İmam Əlinin (ə) oğlu Məhəmməd Hənəfiyyənin vəfatı.

Məhəmməd bin Hənəfiyyə Həzrət Əli (ə) və Xula Hənəfiyyənin (Cəfər bin Qeysin qızı) oğludur. Bəzən ona “Məhəmməd bin Əli” deyirlər və “Böyük Məhəmməd” də deyirdilər. O, Cəmil, Səffəyin və Nəhrvan döyüşülərindədə iştirak etmiş və bəzən Əlinin (ə) ordusunun bayraqdarı olmuşdur. Kərbəla hadisəsi zamanı Mədinədə qaldı. İmam Hüseynin (ə) şəhadətindən sonra, bir rəvayətə görə, o, əvvəlcə imamət iddiasında idi, lakin Qara daş İmam Səccad (ə)-ı təsdiq etdikdən sonra bu iddiadan əl çəkdi və qardaşının oğlunun imamətinə inandı.

Muxtar Kufəni fəth etdikdən sonra Muxtara məktub yazdı və Muxtar Məkkəyə bir dəstə göndərdi və onu Abdullah bin Zübeyrin əlindən xilas etdi. Kisaniyyə onu özlərinə imam hesab edir. O, vəd edilmiş Mehdi sayılan ilk şəxsdir. Onun həyata siyasi yanaşması çox dinc olub. Onun oğlu Əbu Haşim Abdullah bin Məhəmməd Ələvilər tarixində məşhur bir şəxsdir.

 

 

2-Cİ GÜN

 

1- İmam Hüseynin (ə) Kərbəlaya gəlişi.

Məşhur inanca görə, hicri 61-ci ilin bu günündə ağamız Əba Abdullah əl-Hüseyn, Seyid əl-Şəhadə əleyhissalam ailəsi və səhabələri ilə birlikdə Kərbəlaya daxil oldu. Həzrətin atı oradan tərpənmədi. İmam (əleyhissalam) soruşdu: Bu torpağın adı nədir? Dedilər: “Ğazariyyəh”. Başqa adını soruşdu və dedilər: “Şatyul-furat” Dedilər: Bunun başqa adı varmı? Dedilər: “Kərbəla” da deyirlər. Bu zaman Həzrət (ə) rahat bir ah çəkdi və acı-acı ağladı və dedi: “Vallah, bura Kərbəla torpağıdır. Vallah, bizim səhabələrmizi burda öldürürlər! Allaha and olsun ki, bizim qadınlarımızı, uşaqlarımızı burada əsir götürürlər! Allaha and olsun ki, burada müqəddəsliyimizin pərdəsi cırılacaq. Ey cavanlar, atlardan enin ki, bizim qəbirimizin yeri buradır.

 

2- Həzrət Adəmin (ə) vəfatı.

Həzrət Adəm (ə) yaradılan ilk insan, bütün insanların atası və Allahın ilk peyğəmbəridir. O kəs ki, Qurana görə ilk dəfə Allah öz ruhundan bədəninə üfürmüşdür. Sonra Adəmin yaradılışına görə özünü təriflədi və mələklərə ona səcdə etmək əmr olundu. Onun həyat yoldaşı Həvva idi və hər ikisi də şeytanın vəsvəsəsi ilə qadağan olunmuş meyvəni yeyərək cənnətdən qovulmuşlar.

Həzrət Adəm Allahın yer üzündəki ilk xəlifəsi idi. Ruhun necə yaradılıb Adəmin bədəninə üfürülməsi, mələklərin ona səcdə etməsi, Adəmin məsum olması və yerə enməsi kəlam və hədis mövzularındandır.

 

 

3-CÜ GÜN

 

1- İmam Hüseynin Kufə əhalinə məktubu.

Bu gün İmam Hüseyn (ə) Kufə ağsaqqallarına məktub yazıb onu Kufəyə çatdırmaq üçün Qeys bin Məşər Sədəviyə verdi. Agentlər Qeysi yolda tutdular və o, Yezid və İbn Ziyadın əleyhinə danışdıqdan sonra onu şəhid etdilər.

 

2- Ömər bin Səədin Kərbəlaya gəlişi.

Bu gün Ömər bin Səd altı və ya doqquz min atlı ilə Peyğəmbərin (s) oğlunu öldürmək üçün Kərbəlaya daxil oldu. İbn Sədin dördüncü gün Kərbəlaya gəlişi də xəbər verilir.

 

 

4-CÜ GÜN

 

İmam Hüseynin (əleyhissalam) öldürülməsi ilə bağlı Şəreh Qazinin fətvası.

Hicri 61-ci ilin bu günü İbn Ziyad Kufə məscidində xütbə oxuyaraq Şərih Qazidən aldığı fətvaya istinad edərək camaatı İmam Hüseyni (ə) öldürməyə çağırdı.

 

 

6-CI GÜN

 

1- Həbib bin Məzahir Bəni Əsəddən kömək istədi.

Altıncı gecə İmam Hüseynin (ə) icazəsi ilə cənab Həbib bin Məzhar Əsədi köməkçilər və kömək gətirmək üçün Bəni Əsəd qəbiləsinə getdi. Əsədilar qəbul etdilər və hərəkət keçdilər, lakin casuslar Ömər Səədi xəbər verdilər və o, onları dayandırmaq üçün bir neçə adam göndərdi. Buna görə də bir münaqişə baş verdi ki, Bəni Əsəddən bir qrup şəhid və yaralandı, qalanları isə qaçmağa məcbur oldular və Həbib Həzrətin yanına gəlib hadisəni nəql etdi.

 

2- Kərbəlada Fəratın ilk mühasirəsi.

Bir rəvayətə görə, bu gün Ömər Səad Şəbs bin Rəbi Xəbesi üç min qəddar adamla birlikdə nağara çalaraq Fərata göndərdi və onu mühasirəyə aldı.

 

3- Yezid ordusunun Kərbəlada cəmləşməsi.

Bu gün Həzrət Əba Əbdullahla (ə) vuruşmaq üçün Kərbəla səhrasında Küfəlilərdən böyük bir ordu toplandı.

 

4- Həzrət Yəhya Peyğəmbərin (ə) şəhadəti.

Yəhya bin Zəkəriyyə və ya Vəftizçi Yəhya uşaq ikən peyğəmbərliyə çatmış Bəni-İsrail peyğəmbərlərindən idi. Yəhyanın atasının qocalığına və anasının qısır olmasına baxmayaraq dünyaya gəlməsi Quranda qeyd olunur. Həzrət Yəhya zahidliyi və Allah qorxusundan çox ağlaması ilə məşhur idi. Şiə rəvayətlərində İmam Hüseynin (ə) şəhadəti Yəhyanın şəhadəti ilə, bəzi şiə imamlarının uşaqlıq illərindəki imamətləri Yəhya peyğəmbərin uşaqlıqdakı peyğəmbərliyi ilə müqayisə edilir.

İmam Cavadın (ə), İmam Hadinin (ə) və İmam Zamanın (ə.f.ş) uşaqlıqda imamətini sübut etmək üçün Yəhyanın (ə) uşaqlıq dövründəki peyğəmbərliyindən bəhs edilir. Sabilər və ya mandailər özlərini Yəhya peyğəmbərin davamçısı hesab edirlər. Dəməşqin Əməvi məscidində bir yer Yəhyanın məzarı kimi tanınır.

İmam Səccad (ə) atasından nəql edir ki, Bəni-İsrail padşahı cariyələrindən birinə aşiq olub onunla evlənmək istəyir. Həzrət Yəhya (ə) bu hərəkətə qarşı çıxdı. Bu məşuqə anasının vəsvəsəsi ilə Yəhyanın başını nikah şərti etdi və Bəni-İsrail padşahı Yəhyanın başını qızıl qabda onun yanına göndərdi.

Hədislərdə bildirilir ki, Yəhyanın (ə) başı kəsilib qanı yerə töküləndə qan qaynamağa başlayır. Bəni-İsrail əhli bu qanın üstünə torpaq töküb onu yox etməyə çalışdılar, lakin buna müvəffəq olmadılar və bu qan qaynayırdı ki, Bəxtun-Nəsr Bəni-İsrail üzərində hökmranlıq edib, Bəni-İsraildən bir neçə min nəfəri öldürüb və Yəhyanın (ə) qanının intiqamını aldı və qan qaynamağı dayandırdı.

Bəzi rəvayətlərə görə, yer və göy İmam Hüseyn (ə) və Yəhya peyğəmbər üçün fəryad etdi və Hüseyn ibn Əli də Kərbəla yolunda Yəhya və onun şəhadətini xatırladıb. Təbii ki, başqa rəvayətlər də var ki, göylərin və yerin ağlaması üçün konkret məna qeyd etmişlər, məsələn, Yəhyanın şəhadətindən sonra səmaya qan yağmış, günəş qırmızıya dönmüşdür. Əlidən (ə) rəvayət olunur ki, göy və yer yalnız iki nəfər üçün ağlayır: Yəhya ibn Zəkəriyyə və Hüseyn ibn Əli (ə).

 

 

7-Cİ GÜN

 

1- İmam Hüseynin (ə) İbn Sədlə görüşü.

Yeddinci gecə İmam Hüseyn (ə) lənətlənmiş Ömər Sədlə görüşüb söhbət etdi. Xuli bin Yəzid Əsbihi İmamla (ə) güclü düşmənçiliyə malik olduğu üçün hadisəni İbn Ziyada çatdırdı və məlun Ömər Sədə məktub yazıb onu bu görüşlərdən çəkindirdi və əmr verdi ki, suyu qadağan edin.

 

2- İmam Hüseyndən (ə) suyun qadağan olması.

Məlun İbn Ziyadın məktubu gəlib “Onlara bir damcı belə su verməyin” barədə xəbər gəlsi nəticəsində, Seyyiduş-Şəhadənın (ə) ailəsinə suyu bağladılar. Əmr bin Həccac Zübeydi dörd min oxçu ilə Fərat suyunun qarşısını almaq əmri verildi ki, Peyğəmbərin (s) oğlunun xeyməsinə su yetişməsin.

 

 

8-Cİ GÜN

 

Həzrəy Hüseyninin (ə) çadırlarında su qıtlığı.

Bu gün Seyiduş-Şuhədanın (ə) xeymələrində su qıtlığı başalndı.

 

 

9-CU GÜN

 

1- Kərbəlada çadırların mühasirəyə alınması.

İmam Sadiq (ə) buyurur: “Elə bir gün var idi ki, Hüseyn (ə) və səhabələri Kərbəlada mühasirəyə alındı ​​və Suriya ordusu onunla vuruşmaq üçün toplandı və Mərcanə oğlu və Ömər Səd İmam Hüseynlə (ə) vuruşmaq üçün toplanmış çoxlu qoşun və orduya görə sevindilər. Və onu və əshabını zəif hesab etdilər və əmin oldular ki, onun üçün heç bir köməkçi gəlməyəcək və İraq xalqı da ona kömək etməyəcəklər.

 

2- Ümmül-Binin əleyhissalamın övladları üçün mühafizə məktubunun gəlməsi.

Bu gün lənətlənmiş Şümr Həzrət Abbas (ə) və onun qardaşları üçün mühafizə məktubu gətirdi. O lənətə gəlmiş adam Həzrət Əba Abdullahın (ə) əzəməti xeymələrinin yaxınlaşaraq səsləndi: “Bacımızın oğulları haradadır?” Amma Həzrət Əbəlfəzl (ə) ona cavab vermədi. İmam Hüseyn (ə) buyurdu: “O həddi aşmış olsa belə, ona cavab ver”. Həzrət Abbas (ə) cavab verdi: Nə deyirsən? Şumr dedi: Əmirdən sənə mühafizə məktubu gətirmişəm. Hüseynə (ə) görə özünü öldürmə.

Həzrət Abbas (ə) uca səslə dedi: “Allahın lənəti sənə və əmirinə (və təhlükəsizliyinə) olsun! Allah Rəsulunun (s) övladına aman verilmədiyi halda sən bizə rəhm edirsən?!”

 

3- İmam Hüseynin (ə) müharibənin təxirə salınmasını istəyi.

Tasua dövründə İmama (ə) müharibəni təxirə salmaq üçün bir gecə daha verildi.

Ömər Səd ordunu İmam (ə) ilə döyüşmək üçün hazırladıqda və onların döyüşmək niyyətində olduqları məlum olduqda, Həzrət (ə) qardaşı Abbasa (ə) dedi ki, bir gecə də gözləsin. Əvvəlcə məlunlar qəbul etmədilər, sonra bir gecə gözləməyə razı oldular.

 

4- Yeni ordunun Kərbəlaya gəlişi.

Bu gün İbn Ziyadın əmri ilə Kufədən yaxşı təchiz olunmuş ordu Kərbəlaya daxil oldu və İbn Ziyadın naməsini Şimrə gətirdilər.

 

5- İmam Hüseynin (ə) səhabələrinə müraciəti.

Bu gün axşam saatlarında İmam Hüseyn (ə) öz səhabələri ilə birlikdə xütbə oxudu və səhabələr sədaqətlərini bəyan etdilər.

 

 

AŞURA GÜCƏSİ

 

1- İmamın (əleyhissalam) ailəsi və səhabələri ilə sözləri.

Bu gecə İmam Hüseyn (əleyhissalam) öz səhabələrini və ailəsini toplayıb onlara bir neçə kəlmə dedi. Həzrətin (ə) sözlərinin xülasəsi belə oldu ki, mən beyətimi səndən aldım və səni istədiyin yerə köçmək üçün öz ixtiyarımda qoydum. Həzrətin (ə) Əhli-beyti (ə) və səhabələri Həzrətin (ə) buyurduğundan sonra, ona qarşı sədaqət və fədakarlıqlarını bildirdilər.

 

2- Zeynəb Kobarinin (s.ə) İmam Hüseynlə (ə) söhbəti.

Məhz bu gecə Zeynəb Kubra (s.ə) “Ya Dehr Əf Lək Mən Xəlil” şeirini yazdı. . . O, bunu qardaşı İmam Hüseyndən (ə) eşitmiş və sabah Həzrətin (ə) şəhadət günü olduğunu anladıqda belə buyurmuşdur: “Kaş ölüm məni məhv etsəydi və bu günü görməsəydim”. Sonra üzünə sillə vurub huşunu itirdi. İmam (əleyhissalam) sevimli bacısını özünə gətirib nəsə dedi.

 

 

AŞURA GÜNÜ

 

1- İmam Hüseynin (ə) və səhabələrinin şəhadəti:

Hicri 61-ci ilin bu günü, yəni şənbə və ya bazar ertəsi günü, Əba Abdullah əl-Hüseyn (ə) 58 yaşında (yaxud 56 və ya 57 yaşında), günorta namazından sonra məzlum və susuzluq aclıqla Kərbəlada şəhid oldular.

Dörd min Mələk bu gün Həzrətə (ə) kömək etmək üçün Kərbəla torpağına gəldilər və onlara zühur etməyə icazə verilmədiyindən, Həzrət Mehdinin (ə.f.ş) zühuruna qədər onun qəbrinin yanında ağlayırlar. Bu gündə xüsusilə dadlı yeməklər yeyib içmək məqsədəuyğun deyil.

 

2- Həbib bin Məzhər Əsədi Kufinin şəhadəti.

 

3- Müslim bin Ausəcənın şəhadəti.

 

4- Hurr bin Yezid Riyahinin şəhadəti.

 

5- Cun Məvli Əbi Zər-Ğəffarinin şəhadəti.

 

6- Vəhəbın arvadının şəhadəti, Şamarin qulamı Rüstəm tərəfindən.

 

7- Allah Rəsuluna (s) ən çox oxşar şəxslərin şəhadəti Seyid Şəhadənin (ə) böyük oğlu Əli Əkbər (ə).

 

8- Qasim bin Həsənin (ə) şəhadəti.

 

9- Abdullah bin Həsənin (ə) şəhadəti.

 

10- Qəmər Münir Bəni Haşemin şəhadəti Həzrət Abbas bin Əli bin Əbi Talib (ə).

 

11- Mövlana körpə Babul-Həvayc Əli Əsğərin (ə) şəhadəti.

 

12- Zül-Cənahın şəhadət xəbərini çatdırmaq üçün qanlı yal və tacla Fatimi çadırına gəlməsi.

 

13- Seyyiduş-Şuhəda (ə) və onun övladları, qohumları və səhabələri üçün hərəmin matəm, fəryad və ağlaması.

 

14- İmam Hüseynin (ə) xeyməsinin talan edilməsi.

 

15- Fatimilərin və Ələvilərin ağaları Əba Əbdullahın (ə) şəhadətindən sonra səhralarda qaçmaları.

 

16- Kərbəla şəhidlərinin pak bədənindən paltar və zirehləri yağmalamaq və. . .

 

17- İmam Hüseynin (ə), ailəsi və səhabələrinin pak başlarının ayrılması.

 

18- Allah əhlinin, Rəsulullahın (s) övladları Əli Mürtəza (ə) və Fatimeyi-Zəhranın (s.ə) xeymələrinin yandırılması.

 

19- Çadırların yanında kiçik qızların şəhid olması.

 

20- Seyyiduş-Şuhəda (ə) üçün fəryad və matəm, yerin və zamanın, ərşin və göyün, cin və insanın, padşahın və heyvanın onun üzərində ağlaması.

 

21- Bu gün Maliki səsləndi: “Ey öz peyğəmbərini (s) öldürən zalım insanlar, Allah sizi Fitr və Qurban bayramını dərk etməkdə müvəffəq etməsin.

 

22- Kufədə İmam Hüseynin (ə) pak başı:

Aşura axşamı İmam Hüseynin (ə) pak və nurlu başı Xuli bin Yezid Əsbahi və Həmid bin Müslim Əzdi tərəfindən Kufəyə göndərildi.

 

23- Yerdən qoparılan hər bitkinin qanlı kökləri o günün böyük bəlalarındandır.

 

24- İbn Ziyadın öldürülməsi:

Hicri 67-ci ilin Aşura günü İbn Ziyad Muxtarın əmri ilə etdiyi əmələ görə cəzalandırıldı və öldürüldü.

İbn Ziyadla birlikdə Hüseyn bin Numəyr və İmam Hüseynin (ə) qatillərindən bir qrup da öldürüldü.

Lənətlənmiş İbn Ziyadı Malik Əştər Nəxainin oğlu İbrahim öldürdü və başını Muxtara göndərdi. Muxtar da başını İmam Zeynul-Abidinə (ə) göndərdi. İbn Ziyadın başını gətirəndə Həzrət (ə) yemək yeyirdi. Buna görə də şükür səcdəsi edib dedilər: “Biz İbn Ziyadın yanına gətirildiyimiz gün o, yemək yeyərdi. Allahdan xahiş etdim ki, möhtərəm atamın başı yemək yeyərkən qabağında olduğu kimi, onun da başını yeməkxanamda görmədən məni bu dünyadan aparmasın. Allah bizim qanımıza can atan Muxtara xeyirli mükafat versin.

 

25- Həzrət Mehdinin (ə.f.ş) zühuru:

Həzrəti Bəqi Allah Əl-Əzəmin, Həccə Bin Əl-Həsən Əl-Əskərinin (ə) rəvayətinə görə, bu gündə zuhur edəcəkdir.

 

26- Ümmü Səlmanın (s.ə) vəfatı:

63-cü hicri 62-ci ilin bu günü Peyğəmbərin (s) həyat yoldaşı Ummu Səlma vəfat etdi. Onun adı Hind, atası Əbi Üməyyə, anası Əbdül Mütəllibin qızı Atikə idi. İlk əri bibisi Əbu Sələmə bin Əbdül Əsəd bin Muğirənin oğlu idi. İslamı qəbul etdikdən sonra həyat yoldaşı Ümmü Səlma ilə birlikdə Həbəşistana hicrət etdi. Həbəşistandan qayıtdıqdan sonra Uhud döyüşündə aldığı yaraya görə bir müddət sonra şəhid oldu.

Səlma, Ömər, Zeynəb və Dərrə onun övladları idi və Ömər Əmirəl-Mömininin (ə) bütün müharibələrində iştirak etmiş və bir müddət Bəhreyn valisi olmuşdur. Ümmü Sələmənin vəfatından sonra Əbu Bəkr və Ömər ayrı-ayrılıqda ona evlənmək üçün getdilər, lakin Ümmü Sələmə cavab vermədi. Hicrətin dördüncü ilində Peyğəmbər (salləllahu aleyhi və səlləm) ona evlənmə təklifi etdi və Ummu Sələmə də qəbul etdi.

Aişə Peyğəmbərin (s) Ümmü Sələmə ilə evləndiyini görüb çox üzüldü, çünki Ummu Sələmə gözəllik baxımından bənzərsiz idi. Ayişə Həfsəyə dedi: Ümmü Səlma çox gözəldir! O, Ümmü Səlməni görməyincə onun gözəlliyənə inanmırdı. Elə bu səbəbdən bu ikisinin Ümmü Səlma qısqanclığı çoxaldı.

Ummu Sələməni Peyğəmbərin (s) Xədicəyi Kubradan (s.ə) başqa digər zövcələrindən fərqləndirən fəzilətləri vardır:

1 Ummu Səlma dəfələrlə Ayişəyə Əli ibn Əbi Talibin (ə) ardınca getməyi tövsiyə etdi, lakin o, bunu qəbul etmədi.

2. Ummu Sələmə şəhadət verdi ki, Aişə Əmirəl-Möminin (ə) düşmənidir.

3. Ümmü Səlmə, azad edilmiş adamlarından birinin Əmirəl-möminini (ə) təhqir etdiyini eşitdi. O, həmin şəxsi çağırıb Əlinin (ə) fəzilətlərini Peyğəmbərdən (s) eşitdiyi qədər nəql etdi ki, tövbə etsin.

4 Ümmü Səlma “Peyğəmbərlərin varislərə şərik olmasının mahiyyəti”. . . ", hədisi Əbu Bəkrin yalandan Allahın Elçisinə (s) isnad etdiyini təkzib etdi.

5 Əmirəl-möminin (ə) Cəməl döyüşünə yola düşdüyü zaman Ummu Sələmə oğlu Ömər ibn Əbi Sələməni onun köməyinə göndərdi və Həzrətə (ə) xəbər göndərərək dedi: “Əgər Peyğəmbər (s) Allah ona rəhmət eləsin, zövcələrini evlərində qalmağa əmr etməsəydim, mən gələrdim və sizə dəstəydə, köməkdə əskik olmazdım.

6 Xədicəyi Kubranın (s.ə) vəfatından sonra Həzrət Zəhra (s.ə) Fatimə binti Əsədin himayəsində idi. Fatimə binti Əsədin vəfatından sonra bu işi Peyğəmbər (s) Ümmü Səlməyə həvalə etdi və Aişə bu hadisəyə çox qəzəbləndi. Ümmü Səlma deyirdi: “İnsanlar elə bilirlər ki, mən Fatimənin (s.ə) müəlliməsiyəm, ona salam olsun!” Allaha and olsun ki, o, mənim müəllimimdir.

7 Bir gün Peyğəmbər (s) qoyun dərisi istədi və bəzi şeylər dedi və Əmirəl-Möminin (ə) yazdı. Sonra həmin dərini Ümmü Səlməyə verdilər və dedilər: “Məndən sonra hər kim sənə filan nişanə verdisə, bu dərini ona ver”. Həmin üç nəfərdə (Əbu Bəkr, Ömər və Osmanda) o əlamətlər yox idi və Ummu Səlma həmin dərini Əmirəl-Mömininə (ə) zahiri xilafəti dövründə bütün əlamətlərə malik olan İmama təhvil verdi.

8 İmam Hüseyn (ə) Mədinədən Məkkəyə gedəndə Ümmü Sələmənin yanına gəldi və Peyğəmbərdən (s) eşitdiyi şəhadət xəbərini böyük hüznlə nəql etdi. İmam Hüseyn əleyhissalam, şəhadət yeri və özünün və səhabələrinin dəfn yeri. . . Bunu möcüzə kimi göstərdilər. Sonra o hərəmin torpağından bir azını Ümmü Səlməyə verdilər və Aşura gününə qədər onunla idi ki, Ummu Səlma yuxuda Peyğəmbəri (s) saçları tozlu və dağınıq halda gördü. dedi: Ya Rəsulullah, səndə gördüyüm bu hal nədir? Onlar dedilər: “Ey Ümmü Səlma, Mənim Hüseynimi öldürdülər və mən dünən gecə onun və yoldaşları üçün qəbir qazırdım”. Yuxudan ayılanda Peyğəmbərin (s) və İmam Hüseynin (ə) bəxş etdiyi torpaq təzə qana çevrilmişdi.

 

27- Hicri 1415-ci ildə İmam Rzanın (ə) hərəmində bomba partlayışı.

 

AŞURA GÜNÜNÜN AXŞAMI

 

1- Şami Ğəriban:

Seyyiduş-Şuhədanin (s) şəhadətindən sonra Peyğəmbərin (s) ailəsinin ilk matəm gecəsidir. Qaradan da qaranlıq bir gecə! İmam Hüseynin (ə) ailəsinin ən acı anlarının keçdiyi ölümcül gecə.

 

2- İmam Hüseynin (ə) başı içi boş təndirdə.

11-ci gecə o gecədir ki, İmam Hüseynin (ə) pak başı boş bir evin təndirində olarkən, onun nuru məkanı işıqlandırırdı.

 

 

11-Cİ GÜN

 

1- Kərbəladan gələn əsir karvanının hərəkəti.

Lənətlənmiş Ömər Səad 11-ci gün günortaya qədər Kərbəlada qaldı və ordusunun ölülərinə namaz qılıb onları dəfn etdi. Günün yarısı keçəndə Həzrətin (ə) qızlarını avadanlığı olmayan dəvələrə, Seyid Səccadı (ə) da boyunduruqlu dəvəyə mindirməyi əmr etdi. Onları qətligahdan keçirəndə qadınların gözləri İmam Hüseynin (ə) mübarək bədəninə düşdükdə öz üzlərinə vurdular və fəryad etdilər.

 

2- Məlun İbn Ziyad Məclisinin toplaşması.

Ömər Səad on birinci gün Kufəyə gəldi. İbn Ziyad camaata məclisdə iştirak etmək üçün ümumi icazə verdi. Sonra İmam Hüseynin (ə) pak başını qoydular və o, ona baxıb gülümsədi və əlində çubuqla cəsarət etdi.

 

3- İmam Hüseynin (ə) Əhli-beytinin Kufəyə doğru hərəkəti.

11-ci gün axşam Əhli-beyti (ə) Kufəyə əsir götürdülər. Onlar gün batımına yaxın hərəkət edib gecə Kufəyə çatdılar. Buna görə də o qəmli və müsibətə düçar olmuş əyanları səhərə qədər Kufə qapılarının arxasında saxladılar. Səhər lənətlənmiş Ömər Səad Kufəni tərk etdi və fəthlərinə sevinən bir sərkərdə kimi əsirləri ilə birlikdə Kufəyə daxil oldu.

 

 

12-Cİ GÜN

 

1- Kərbəla şəhidlərinin dəfni.

Seyiduş-Şəhadənın (ə), ailəsi və səhabələrinin pak cəsədlərinin İmam Səccad (ə) tərəfindən Bəni Əsədin bir dəstəsinin köməyi ilə dəfn olunduğu gündür.

 

2- Əhli-beytin (ə) Kufəyə gəlişi.

On ikinci gün Əhli-beytin (ə) Kufəyə daxil olduğu gündür. Bu gün İbn Ziyad heç kimin evdən silahla çıxmağa haqqı olmadığını əmr etdi və bütün küçə və bazarlara on min atlı və piyada göndərdi ki, Əmirəl-Möminin (ə) şiələrindən heç biri hərəkət etməsin. Sonra Kufədə olan başları qaytarıb Əhli-beytin (ə) qarşısında və birlikdə şəhərə daxil olub bazara gətirməyi əmr etdi. İnsanlar Peyğəmbərin (s) nəslinin ağır vəziyyətini, başlarını nizədə görürdülər və ağlamaq üçün səslərini qaldırdılar.

Zeynəbi Kubara, Ümmü Külsüm, Fatimə bint Hüseyn və İmam Zeynəl Abdin (ə) ciyərləri yandıran, ürəkləri parçalayan xütbələr oxudular.

 

3- Həzrəti Səccadın şəhadət günü.

Bəzilərinin dediyinə görə, İmam Zeynul-Abidin (əleyhissalam) hicri 94-cü ilin bu günü 57 yaşında şəhid oldu. Lakin bəziləri bu ayın 25-i də Həzrətin (ə) şəhadət günü hesab etmişlər.

 

 

13-CÜ GÜN

 

1- İbn Ziyadın məclisində Əhli-beytin (ə) əsirləri.

Əsirlər və şəhidlərin müqəddəs başları Kufəyə qaytarıldıqdan sonra İbn Ziyad öz sarayında oturdu və İmam Hüseynin (ə) pak başının onun qarşısına qoyulmasını əmr etdi. Sonra həmin imamın qadın və uşaqlarını imam Səccadla (ə) birlikdə kəndirlə bağlı halda məclisə gətirdilər və lənətlənmiş taxtın qarşısında dayandılar. Bu vaxt lənətə gəlmiş saray əyanları dayanıb seyr edirdilər.

 

2- Əhli-beyt (ə) Kufə zindanında.

Məlun İbn Ziyadın məclisindən sonra Əhli-beyti (ə) buxov və zəncirlə Kufə zindanına gətirildi.

 

3- İmam Hüseynin (ə) Mədinə və Suriyada şəhadət xəbəri.

İbn Ziyad Mədinəyə və Suriyaya məktublar yazır və İmam Hüseynin (ə) şəhadət xəbərini dərc etdirdi.

 

4- Abdullah bin Afifin şəhadəti.

Abdullah bin Afif Əzdi Əmirəl-Möminin (ə) səhabələrindən idi və Cəməl və Səffəyin döyüşlərində iki gözünü itirmişdi. Buna görə də o, namaz qılmaqla məşğul idi.

O, lənətlənmiş Ziyad oğlunun Əmirəl-Möminin (ə) və İmam Hüseyn (ə) haqqında yalan fikirlər söylədiyini eşidəndə camaatın arasından qalxıb dedi: “Sakit ol Mərcan oğlu, sən yalançısan və sənə bu vəzifəni verən atandır. Ey Allahın düşməni! Peyğəmbərin (s) övladlarını öldürüb möminlərin minbərlərində belə danışırsan?”

Qəbiləsinin köməyi ilə evə gedəndə məmurlar ona hücum etmək istəyiblər, lakin sonra gəlib evini mühasirəyə alıblar. Özünün və qızının şücaətindən sonra həbs olundu və Allahdan istədiyi kimi, bəşəriyyətin ən pisi, yəni İbn Ziyad tərəfindən şəhid edildi.

 

 

15-Cİ GÜN

 

Şəhidlərin müqəddəs başlarının Suriyaya göndərilməsi.

Bəzi rəvayətlərə görə, bu gündə Əhli-beytdən olan pak başlar, Suriyaya doğru hərəkət etdirmişlər. Təbii ki, sonradan Əhli-beyt (ə) pak başları bədənlərə birləşdirdi.

 

 

19-CU GÜN

 

1- Kərbəla karvanının Suriyaya doğru hərəkəti:

Bu gün Seyidiş-Şuhədanın (ə) ailə üzvləri Kufədən Suriyaya doğru hərəkət edildi. Kərbəlada əsir düşən İmam Hüseynin (əleyhis-salam) tərəfdarlarından olan qeyri-haşimi qadınlar İbn Ziyadın yanında qohumlarının və qəbilələrinin şəfaəti ilə əsirlikdən azad edilmiş, yalnız Haşimi qadınlar Suriyaya əsir aparıldı.

 

2- Cunun cənazəsinin Kərbəlada dəfn edilməsi.

Aşura hadisəsindən on gün sonra Bəni Əsəddən bir qrup Əbi Zər Qafarinin Qulamı Cununun üzü nurlu və bədəni ətirli ikən cəsədini tapdılar və sonra dəfn etdilər. Cunun Əmirəl-Möminin (ə) 150 dinara alıb Əbuzərə verdiyi şəxs idi. Əbu Zər Rəbzəyə sürgün ediləndə bu qul ona kömək etmək üçün Rəbzəyə getdi və Əbu Zər vəfat etdikdən sonra Mədinəyə qayıtdı. Və o, Əmirəl-Möminin (ə) xidmətində idi, şəhadətindən sonra İmam Müctəbanın (ə) xidmətinə girdi, sonra İmam Hüseynin (ə) xidmətində oldu və onunla birlikdə Mədinədən Məkkəyə və Məkkədən Kərbəlaya gəldi.

Aşura günü müharibə qızışdıqda İmam Hüseynin (ə) xidmətinə gəldi və meydana getmək və vilayət və imamət hərəmini müdafiə etmək üçün icazə istədi. Həzrət buyurdu: Sağlamlıq və rifah ümidi ilə bu səfərdə bizimlə idin! İndi bizim üçün özünü qurban etmə. O, özünü İmam Hüseynin (əleyhissalam) mübarək ayaqları üzərinə atıb onu öpüb dedi: Ey Allah Rəsulunun oğlu, sən rahatlıq içində olduğun zaman, mən sənin yanında rifahda idim, indi isə sən çətinliyə düşdün, səni tərk edimmi?

Cun öz-özünə düşündü: Mən haradayam və bu ailə haradadır? Buna görə də təklif etdi: Cənab, mən pis qoxuyuram və ailəm namusum yoxdur və rəngim qaradır. Ya Əba Əbdullah, lütfən məni cənnətə apar ki, gözəl qoxu duyum, ailəmin izzətini qazanım və firavan olum. Yox, ağa, mənim qara qanım sənin ailənin qanına qarışana qədər səndən ayrılmayacağam. Cun o qədər danışıb ağlayırdı ki, İmam Hüseyn (ə) ağladı və buna icazə verdi.

Baxmayaraq ki, Cun 90 yaşlı qoca idi, amma hərəmdəki uşaqların onunla çoxlu dostluğu vardı. Uşaqların qışqırtı səsi qalxıb onu mühasirəyə alanda o, sağollaşıb bağışlanma diləmək üçün çadırlara gəldi. Onların hər birini susdurub çadırlara göndərdi və qəzəbli şir kimi o murdar xalqa tərəf döndü. Onu mühasirəyə alana və ona çoxlu yaralar verənə qədər döyüşdü. Yerə yıxılanda İmam Hüseyn (ə) başını qucağına alıb bərkdən ağladı və mübarək əlini onun başına və üzünə toxundu və dedi: Allah üzünü ağ, qoxusunu şirin etsin və İsmət ailəsi ilə əhatə etsin.

Həzrətin (ə) duasının bərəkəti ilə Qulam tam ay kimi parlamağa başladı və ondan gözəl ətir qoxusu gəldi. On gündən sonra onun cəsədini tapdıqları kimi, üzü nurlu, qoxusu ətirli idi.

 

 

23-CÜ GÜN

 

Hicri 1427-ci ildə Samirrada Əskərinin (ə) hərəminin bombalanması və dağıdılması.

Əskəriyn hərəminin dağıdılması 1384 və 1386-cı illərdə təkfirçi terrorçular tərəfindən İmam Hadi (ə) və İmam Həsən Əskərinin (ə) hərəmlərinin partladılması və dağıdılmasına aiddir. Bu hərəkət dünyanın müxtəlif bölgələrində Təqlid rəhbərliyinin və şiələrin reaksiyasına səbəb olub və bunu pisləyiblər. 1389-1394-cü illər ərzində İran Ali Başçılarının Türbələrinin Bərpası üzrə Qərargah Əskəriyinin (s.ə.s.) hərəmini yenidən qurdu.

 

 

25-Cİ GÜN

 

İmam Səccad əleyhissalamın şəhadəti.

İmam Zeynul-Abidin (ə) 57 yaşında Məlun Vəlid ibn Əbdülməlik və ya Hişam tərəfindən ona verilən zəhərlə şəhid oldu. Bu, Kərbəla hadisəsindən 34-35 il sonra atasının, qardaşlarının, dayılarının, qohumlarının şəhadətinə, bibi və bacılarının əsir düşməsinə görə ağlayırdı.

İmam Baqir (ə) o İmamı hazırlayıb məzlum əmisi Həzrət Müctəbanın (ə) qəbrinin yanında torpağa tapşırdı. Onun şəhadət ili fəqih və alimlərin vəfatının çoxluğuna görə “Sünnətul-fiqhə” adlandırılmışdır.

Onun şəhadətinin günü barəsində başqa nəzəriyələrdə da vardır: 12 Məhərrəm, 18 Məhərrəm, 19 Məhərrəm, 2 Səfər.

 

 

26-CI GÜN

 

1- Əli ibnil-Hüseyn əl-Musəlləsin şəhadəti.

Hicri 146-cı ildə Əli bin Həsən ibn Həsən bin Həsən bin Əli əleyhissalam 45 yaşında gecə-gündüzü məlum olmayan Mənsur zindanında, əllər-ayaqlar qandal və zəncirli səcdədə ikən şəhid oldu.

 

2- Hicri 64-cü ildə Yəzid bin Müaviyənin qoşunlarının Məkkəni mühasirəyə alması və Kəbəni daşqalaq etməsi.

 

 

28-Cİ GÜN

 

1- Huzeyfə bin Yəmanın vəfatı.

Huzeyfə Peyğəmbərin (s) böyük səhabələrindən və Əmirəl-Möminin (ə) şərəfli səhabələrindən idi. Huzifənin atası Uhud döyüşündə müsəlmanlardan biri tərəfindən səhvən öldürüldü. Hüzeyfə Siddiqəyi Tahirə (ə) üçün namaz qılan yeddi nəfərdən biri idi. Qədir-Xumdan sonra Peyğəmbəri (s) öldürmək üçün hiylə quran və Qədir-Xumdan qayıdarkən yolda Peyğəmbərin (s) dəvəsini qorxutmaq istəyən münafiqlər, münafiqin səhabələrni tanıyırdı. Amma Cəbrayıl bu planı Mübarək peyğəmbərə (s) gətirdi.

Peyğəmbər (s) istədiyi yerə çatdıqda, üzləri bağlı olan münafiqlər çınqıllarla dolu qabların hər birini yuxarıdan yerə atıb qışqırmağa başladılar. Amma Əmmar Taqənın cilovunu ələ keçirdi və Huzeyfə onun yanında idi və nəhayət, onların planı baş tutmadı.

Peyğəmbər (s) o münafiqləri Huzeyfəyə bildirdi ki, bunlar birinci, ikinci və üçüncü, Əbu Ubeydə, Muaz bin Cəbəl, Salim, Müaviyə, Əmras, Təlhə, Səd ibn Əbi Vəqqas, Əbdürrəhman bin Ovf, Əbu Musa Əşari və Muğirə ibn Şəbə, Əbu Hureyrə. Məhz bu səbəbdən xilafətin qəsbkarları Huzeyfənin onları camaata tanıtmasından qorxurdular.

 

2- İmam Cavad əleyhissalamın Bağdada sürgün edilməsi.

Hicri 220-ci ildə İmam Cavad (ə) Mötəsimin əmri ilə Mədinədən Bağdada sürgün edildi.

Abbasi hökuməti İmam Məhəmməd Təqi (ə) iki dəfə Bağdada çağırdı. Məmunun zamanında ilk səfər o qədər də uzun deyildi. İkinci dəfə hicri 220-ci ilin məhərrəm ayının 28-də Mötəsim Abbasinin əmri ilə Bağdada daxil oldu və Bağdadda həmin ilin Zil-Qədə və ya Zil-Hiccə ayında şəhid oldu.

 

3- Əhli-beyt (ə) Baalbekə gəlişi:

Deyilənə görə, Əhli-beyt (ə) əsirlərinin Baalbek şəhərinə gəlişi və o şəhərin əhalisi nizəçiləri qənd, hədiyə, azuqə, otla qarşıladı. Ümmü Külsüm (s.ə) bu mənzərəni gördükdən sonra onları lənətlədi.

 

29-CU GÜN

 

1- Əsirlər karvanının Şama gəlişi.

Bu gün Əhli-Beyt (ə) əsirləri Suriya ərazisinə çatdılar. İbrahim ibn Təlhə bin Abdullah qabağa çıxıb İmam Zeynul-Abidin əleyhissalamın yanına gəldi və Cəməl döyüşünün qılınc yaralarından sinəsinə yığdığı kinlər göründü və İmama dedi: Gördünüzmü, kimin qalib olduğunu? Həzrət (ə) buyurdu: Kimin qalib olduğunu bilmək istəyirsinizsə, azan və iqamə deyənə qədər gözləyin, o zaman biləcəksiniz ki, kimin nüfuzu Qiyamətə qədər qalacaq.

 

 

TAMAMLAMA

 

1- Lənətlənmiş səhifənin yazılması:

Bu ayda hicri 11-ci ildə münafiqlər tərəfindən ikinci lənətlənmiş muqavilə yazıldı və imzalandı.

Məzmunu Peyğəmbərdən (s) sonra müsəlmanların xilafət və imamətinin Əli ibn Əbi Talibə (ə) çatmasının qarşısını almaq idi və bunun əsasında xilafəti qəsb etmək üçün zəmin hazırlamışlar. Beyətini ondan hər hansı bir şəkildə almaq idi. Onlar o kitabı yazmaqla Əhli-beytə (ə) zülmün əsasını qoydular ki, İmam Sadiqin (ə) nəzərinə görə: “Lənətlənmiş müqavilə yazılan zaman İmam Hüseyn (ə) şəhid oldu”.

 

2- Maria Qubtiyenin vəfatı.

Hicri 15 (və ya 16) ilinin Məhərrəm ayında Mariah Kubtiya vəfat etdi.

Mariyə Şəmunun qızı idi, o, bacısı Şirin və qardaşı Mapur adlı, min misqal qızıl, iyirmi ipək paltar və Yafur adlı uzunqulaqlı keçi və Deldal adlı bir qatırla birlikdə, hicrinin 7-ci ilidə İsgəndəriyyə padşahı tərəfindən Allahın elçisinə (s) hədiyyə olaraq verilmişdir.

Peyğəmbər (s) Mariyəni özünə zövcə seçdi və onun üçün “Müşrəbəyi Ümmü İbrahim” adlanan “Aliyə” məhəlləsində bir ev hazırladı və Allah İbrahimi (ə) bu xanımdan Həzrətə (s) inayət etdi. Həzrət Əmirəl-Möminin (ə) İbrahim (ə) mövluduna görə sevincini dilə gətirir və onlara xidmət edirdi və bu səbəbdən də Aişə həzrət Əmirəl-Mumininə qarşı çox acığı ğəzəbli və kinli idi.

Aişədən sitat gətirilib: “Mən Mariyaya həsəd aparırdım, çünki o, çox gözəl qadın idi. Nəhayət, bu qısqanclıq onun Məryəyə böhtan atmasına səbəb oldu və Ayişənin bu hərəkətini pisləyən bir ayə nazil oldu ki, bu da şiə və sünni təfsirlərində ətraflı izah edilmişdir. Məryəm Peyğəmbərdən (s) sonra Mədinədə vəfat etdi.

 

VƏS-SƏLAMU ƏLƏYKUM VƏ RƏHMƏTULLAHİ VƏ BƏRƏKATUH

 

Ustad Hacı Elşən Badkubei

İnteraktiv Quran
Quranı dinlə
Məscidlərin Ünvanları
Regiona görə axtar
daxil ol >
Günün əməlləri
Abunə ol
Daima yenilənən dini məqalələrdən xəbərdar ol.