ŞÜBHƏLƏRƏ CAVAB (6-cı hissə)
2022-07-09 10:49:12

Bismillahir-Rəhmanir-Rəhim

 

Sual: Peyğəmbər (s) bu gün şiələrin səcdə etdiyi Hüseyn torpağına səcdə etdi? Əgər desəz: Bəli, deyərik: Kəbənin Rəbbinə and içirik ki, bu yalandır. Və əgər desən ki, o, Törbət Hüseyniyə (ə) səcdə etməyib, biz deyərik: Əgər belədirsə, sən Peyğəmbərdən (s) daha yaxşısanmı?

Cavab: Yuxarıdakı formalara cavab olaraq ilk öncə sual verənə sual veririk: Bu gün sünnilərin səcdə etdiyi xalçaya Peyğəmbər (s) səcdə edibmi? Bəli desələr, biz də Kəbənin Rəbbinə and içirik ki, bu yalandır! Və əgər desələr ki, o, xalçaya səcdə etməyib, biz deyərik: Əgər belədirsə, sən Peyğəmbərdən daha yaxşısanmı? İndi Peyğəmbərin həyatına nəzər saldıqda belə nəticəyə gəlmək olar ki, Peyğəmbər (s) yerə və daşa səcdə etmişdir. Məsələn, bir hal qeyd edilir, qalan hədislər isə sənədi qeyd etməklə məhdudlaşır.

“Müsnəd Əhməd” kitabında, 3-cü cild, səh.327 və “Sünən-Beyhəqi”, 1-ci cild, səh.439-da deyilir: Cabir bin Abdullah Ənsari deyir: “Mən Peyğəmbərlə (s) birlikdə namaz qılardım, mənsəcdə etmək üçün bir ovuc torpağı bir əlimdən digər əlimə qoyaraq soyudardım. Bunu torpağın çox isti olduğuna görə edərdim.

Bu rəvayət açıq-aydın göstərir ki, Peyğəmbərin (s) səhabələri yerə səcdə etmək məcburiyyətində idilər, hətta istiyə çarə fikirləşdilər. Əgər yerə səcdə lazım olmasaydı, bu zəhmətli iş lazım olmazdı və xalça sərib, üzəridə namaz qılardılar!

Bu mövzuda sünnilər vasitəsilə gətirilən hədislərdən bəzilərinin mənbəyini sizlərə təqdim edirik: (Əs-Sünən Əkbəri Beyhəqi, 2-ci cild, səh. 106- Məcmam əz-Zavaid, cild 2, səh. 126- Fəthul-Bari, cild 1, səh. 404).

Amma bu cavabın sonunda qeyd edilməli olan məsələ odur ki, şiə Hüseyni torpağına səcdə etməyi vacib hesab etmir, bəlkə bəyənilmiş əməllərdən hesab edir, ona görə də kimsə şiə və sünni rəvayətlərinə görə torpağa səcdə edərsə, nəinki eybi yoxdur, həm də birinci prioritet olaraq, bu torpağın Türbət Hüseyni (ə.s) və ya adi torpaq olması vacibdir, əlbəttə ki, Törbət Hüseyni (ə.s) olsa daha yaxşıdır.

 

Sual: Məlum və aydındır ki, Həsən ibn Əli (ə) Fatimənin (ə) oğludur və Əba nəslindəndir və şiələrə görə məsum imamlardandır və bu məsələdə qardaşı Hüseyndən (ə.s.) heç bir fərqi yoxdur, onların valideynləri eynidir, hər ikisi seyiddir və Həsənin Hüseyn (ə) üzərində bir üstünlüyü var, o da ondan böyük olmasıdır. Sual budur ki, niyə imamət Hüseyn (ə) övladlarında davam etdi?!! Bunun inandırıcı cavabı varmı?!

 

Cavab: Bəli; Şiə nöqteyi-nəzərindən imamət məsələsi insanların və onların adət-ənənələrinin, hətta Peyğəmbərin (s) müəyyən etdiyi bir mövqe deyil. Daha doğrusu, Uca Allah imamların öz müqəddəratını təyin edəndir. Necə ki, Qurani-Kərimin “Bəqərə” surəsinin 124-cü ayəsində Həzrəti İbrahimPeyğəmbərə xitabən “Səni insanlara imam edirəm” buyurmuşdur.

Həzrət İbrahim (ə) öz nəslindən bu məqam haqqında soruşur ki, bu məqam onun övladlarına da çatacaqmı? Uca Allah da onlara buyurur: “Mənim əhdim (İmamətim) zalımlara çatmaz”. Burada zülm mütləq və ümumi məna daşıyır və istənilən zülmü özündə ehtiva edir. Bu maddə Allahın əhdinə (imamətinə) şamil olmayan hər kəsin zalım olması demək deyil, lakin o, zalım olmayanlar içərisində əhd-peymanını (imamət məqamını) kimə istəsə ona verəcəkdir.

Buna görə də belə nəticəyə gəlmək olar ki, imamət məqamı əvvəlki İmamın böyük oğluna çatmaq istəyən bir məqam deyil, bu məqam peyğəmbərlik kimi yalnız Allah-taala tərəfindən müəyyən edilir və insanların bunda heç bir əli yoxdur, ona görə də yuxarıdakı sual, sual verənin məlumatsızlığından irəli sürülüb.

 

Ustad Hacı Elşən Badkubei

İnteraktiv Quran
Quranı dinlə
Məscidlərin Ünvanları
Regiona görə axtar
daxil ol >
Günün əməlləri

SƏFƏR AYININ GÜNLÜK DUASI

 

بسم الله الرحمن الرحیم

 

Bismillahir-Rəhmanir-Rəhim

 

Rəhman və Rəhim Allahın adıyla.

 

يَا شَدِيدَ الْقُوَى وَ يَا شَدِيدَ الْمِحَالِ يَا عَزِيزُ يَا عَزِيزُ يَا عَزِيز

 

Ya Şədidəl-Quva və ya Şədidəl-Mihal ya Əzizu ya Əzizu ya Əziz.

 

Ey güclü qüvvə sahibi, və ey ağır cəzalandıran, ya Əzizi ey Əzizi ey Əziz,

 

ذَلَّتْ بِعَظَمَتِكَ جَمِيعُ خَلْقِكَ فَاكْفِنِي شَرَّ خَلْقِكَ يَا مُحْسِنُ يَا مُجْمِلُ يَا مُنْعِمُ يَا مُفْضِل

 

Zəllət bi əzəmətikə cəmiu xəlqik, fək-fini şərrə xəlqik, ya Muhsinu ya Mucmilu ya Munimu ya Mufzil.

 

Sənin bütün yaratdıqların əzəmətin qarşısında zəlildir (və təvazökardır). Sənin yaratdıqlarının şərindən (varlığın) mənə kifayətdir. Ey lütf edən, ey gözəl iş sahibi, ey nemət verən, ey artıran,

 

يَا لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَ نَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذَلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِين

 

Ya la İlahə illa Ənt, subhanəkə inni kuntu minəz-zalimin, fəs-yəcəbna ləhu və nəccəynahu minəl-ğəmm, və kəzalikə nunciyil-mu’minin.

 

Ey (O Varlıq ki,) Səndən başqa Tanrı yoxdur, Sən munəzzəhsən, Mən zalımlardanam, Biz onun duasını qəbul etdik və onu [Yunusun balığın içindən azad edilməsini nəzərdə tutur] qəm-qüssədən nicat verdik və möminləri belə xilas etdik.

 

وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِين

 

Və salləllahu ələ Muhəmmədiv-və Alihit-Təyyibinət-Tahirin.

 

Allahın salamı Məhəmmədə və Onun pak Ailəsinə olsun.

Abunə ol
Daima yenilənən dini məqalələrdən xəbərdar ol.